Wie zijn wij?

De stichting Noordelijke Ondergrond Afvalvrij (NOA) is in 2011 opgericht door en voor burgers die zich zorgen maken over de voortdurende plannenmakerij om de bodem te misbruiken voor de opslag van radioactief afval, CO2 en andere zaken die daar niet thuishoren. We richten ons vooral op de drie noordelijke provincies, omdat zich hier veel potentiële ondergrondse bergplaatsen bevinden, zoals zoutkoepels en diepgelegen kleilagen. Met steun van zoveel mogelijk mensen willen wij politiek en bedrijfsleven op andere gedachten brengen.
 
 
 
"Zomervakantie in Drenthe was voor mij als Haarlems bleekneusje het hoogtepunt van het jaar. In 1979 - ik was veertien - hoorde ik tot mijn ontzetting dat er plannen waren om kernafval in de bodem van mijn lievelingsprovincie te stoppen. Afval dat een miljoen jaar gevaarlijk kon blijven, wat een waanzin! Met een vriendje reisde ik af naar Gasselte om te demonstreren. Inmiddels woon ik in Drenthe. Sinds m'n veertiende is mijn kijk op de wereld natuurlijk veranderd. Maar dat de overheid nog steeds levensgevaarlijke rommel in de grond wil opslaan, daarover is mijn verontwaardiging nog even groot. Een gevoel dat ik deel met zeer veel Noordelingen!"
 
Jim Klingers,
voorzitter Noordelijke Ondergrond Afvalvrij
 

Onze standpunten
 
Waarom geen afval in ondergrond?
Door mensen geproduceerde schadelijke stoffen horen niet thuis in de bodem. Zeker niet als deze duizenden of zelfs honderdduizenden jaren (plutonium) levensgevaarlijk blijven. Nergens op de wereld bestaan gesteenten of bodemformaties waarvan we zeker weten dat ze in de verre toekomst nog steeds een veilige bergplaats voor dergelijke stoffen bieden. En ook al waren die er wel, dan nog zijn er talloze factoren waardoor mensen de controle over de opslagplaatsen kwijt kunnen raken: natuurrampen, klimaatverandering, oorlog, terrorisme, enzovoort. Als er iets mis gaat, kunnen de gevolgen desastreus zijn.
 
Nederland geen uitzondering
Ook de Nederlandse bodem is totaal ongeschikt. Hoe stabiel deze aan de oppervlakte ook lijkt, in de diepte is de boel voortdurend in beweging. Door druk van bovenliggende aardlagen, maar ook door seismische activiteit - in het Noorden doorgaans het gevolg van de gaswinning. Schadelijke stoffen komen ondergronds gemakkelijk in aanraking met water en gassen. Zo kunnen ze zich over grote afstanden verspreiden, ook naar de oppervlakte. Ons land ligt grotendeels in een bodemdalingsgebied. Zelfs zonder zeespiegelstijging door opwarming van de aarde is de kans groot dat de 'veilige' opbergplaatsen ooit onder water verdwijnen, met alle gevolgen vandien.
 
Wat dan wel?
Er bestaat helaas geen methode om kernafval onschadelijk te maken. Hopelijk wordt die ooit gevonden maar zeker is dat allerminst. Door kernafval in de ondergrond weg te stoppen, zadelen we echter toekomstige generaties met de problemen op. Zolang het bovengronds opgeslagen blijft, hebben we tenminste zicht op wat zich daar afspeelt. Al is ook dit natuurlijk geen echte bevredigende oplossing. Om te voorkomen dat het probleem nog groter wordt, moeten de belangrijkste producenten van het afval - kerncentrales - in elk geval zo snel mogelijk worden gesloten.
 
Andere bedreigingen van de ondergrond
NOA richt zich op dit moment nog vooral op de opslag van kernafval in onze ondergrond. Maar wat voor kernafval geldt, gaat bijvoorbeeld ook op voor CO2-opslag: de risico's zijn groot en het afval (in dit geval kooldioxide) blijft bestaan. De hoge kosten die moeten worden gemaakt voor dergelijke technieken kunnen in deze financieel krappe tijd beter worden besteed aan de realisatie van een echte schone energievoorziening.